*** HOVE 1 - AGO AALST 1 = 7 - 14 *** HOVE RES - AGO AALST RES = 6 - 4 *** HOVE 2 - MINERVA 4 = 9 - 6 *** HOVE CAD - MINERVA A CAD = 1 - 1 ***

Hij kweet zich schitterend van zijn taak.

06.12.2009: ATBS 2 – HOVE 3 = 9 – 7

Aanval: Erna – Sarah – Aloïs – Rudy
Verdediging: Rosita – Carine – Guido – Johan

Wissels:
Enkele seconden vóór de pauze: Nancy ipv Sarah (gekwetst)
41ste minuut: Gerrit ipv Aloïs

Scheidsrechter: Dirk De Rechter (ATBS)

Scoreverloop:

0 - 1: Johan schot, pas Guido
1 - 2: Sarah strafworp, zelf uitgelokt
2 - 3: Johan schot, pas Guido
3 - 4: Erna schot, pas Sarah
3 - 5: Erna aan de paal, pas over kop Aloïs
5 - 6: Rudy strafworp, uitgelokt Sarah
(heer tegen Sarah en daardoor Sarah meteen uit)
5 - 6: RUSTSTAND
6 - 7: Carine dicht, na doorloper en doorgeven van Rosita
9 - 7: EINDSTAND

Rubriek gemiste strafworpen:
Bij 7 - 7 stand Rudy, zelf uitgelokt

Wel plezant voor ATBS dat zij kunnen putten uit hun volledige kern. ATBS 2 is immers een C-ploeg, en daardoor is zulks toegelaten.

Zo ook die reserve heer die op de bank zat en door kwetsuur van een ploegmaat nog voor de rust op de zaalvloer kwam. De Guido heeft met die jongeman ‘zijne pere gezien’ maar het moet toch gezegd, hij kweet zich schitterend van zijn taak. Aanvallend was het vanaf dan zeer moeilijk voor hem, maar wat een beresterke verdedigende partij.

Onze andere gladiatoren speelden ook een knappe partij. Maar wat hen de eerste helft wel lukte, daarvan was er tijdens de tweede periode weinig van te zien: SCOREND VERMOGEN ! Toegegeven dat ATBS weinig toeliet en het onzen drie knap lastig maakte, maar enkele doelpogingen hadden er wel moeten inzitten. Komt daar nog bij dat de referee (van het huis) weinig oog had voor de bezoekers, maar des te meer voordeel floot voor zijn ploeg. Enkele fikse fouten werden niet bestraft en er werden ons (zeker) een tweetal strafworpen onthouden.

Nog een reden waarom het de tweede helft niet zo lukte ? Onze ploeg kreeg zijn definitieve ‘krak’ vlak voor de pauze. Dan viel ons Sarah uit en dat was een grote streep door de rekening. Nog een geluk dat Nancy was meegekomen, zodat de schade enigszins beperkt bleef, althans wat deze wedstrijd betrof. We zullen het waarschijnlijk een tijdje zonder ons Sarah moeten stellen. Eerste diagnose: een barstje aan de voet. Het was die dag misschien wel Sinterklaasdag, maar zulke geschenken kunnen we missen als kiespijn. Ja toch !

Nog even in het kort: niet alle zonden op de referee steken, slechts een luttel doelpuntje scoren in de tweede wedstrijdhelft, daar ligt de overduidelijke reden ! Plus, tegen zulke ervaren ploegen mag jullie concentratie NOOIT verslappen. Een tweetal keren onoplettendheid liet ATBS toe om dit telkens af te straffen.

Zelfs ons laatste knap offensief (zie ultieme kansen voor Rosita en Carine) kon het tij niet doen keren. We waren er aan voor de moeite !

Allé, op naar de volgende. Tot dan en doe het goed !

Roger.