Hove Korfbal

31.01.2009: HOVE recr - BERKENRODE recr = 7 - 12

Aanval: Tine – Veerle / Win – Yves – Danny (even vervangen door Johan wegens voetkwetsuur)
Verdediging: Nancy – Ellen – Guido – Patrick / Johan

Scheidsrechter: Maarten Van Och (knappe partij hoor)

Scoreverloop:
1 - 5: Guido schot pas Ellen
2 - 9: Guido schot pas Ellen
3 - 9: Guido doorloper pas Nancy
3 - 9: RUSTSTAND
4 - 9: Danny schot pas Yves
5-12: Nancy doorloper pas Johan
6-12: Guido schot pas Nancy
7-12: Guido schot pas Nancy
7-12: EINDSTAND

“En zo’ne goeie hebbe wij nog ni gehad”, hip-hoy … “En zo’ne goeie hebbe wij nog ni gehad”, hip-hoy … !!!

En hij was in zijne goeie hoor, ge weet wel, de Guido. Even tevoren zagen we hem bezig bij een interne confrontatie met de andere miniemenleider van Berkenrode. Trouwens afgetekend gewonnen door ons Hovese miniemenploegje (ik dacht 7 - 2).

Toeval wil dat Guido ook tijdens de recreantenmatch tegen diezelfde opponent moest opboksen. Met dat laatste woord is trouwens niks teveel gezegd, het werd een meer dan pittig onderling duel. “And the winner was ? Homeplayer Guido Canipel!”

Komaan genoeg gezeverd over die man, subiet krijgt hij nog een dikke nek. Feit was wel dat hij weer eens bereid werd gevonden om onze ploeg aan te vullen, waarvoor dank.

Ja, als er van de zeven doelpunten al vijf worden weggeplukt door één en dezelfde speler, dan rest er eigenlijk niet veel meer voor de anderen, nietwaar ? Enkel ons Nancy (trouwens ook eentje van ‘de stal Canipel-Hemgenbergs) en onzen Danny konden zich mengen in het score-debat.

De andere spelers en speelsters deden ook verwoede pogingen maar lukten niet in hun opzet. Zo ook onzen Yves, steeds loerend naar zijn kans in het halfrond. Maar zijn tegenstander liet zeer weinig toe.

Patrick en Johan speelden, zoals iedereen trouwens, tegen gewiekste spelers. Ze hadden hun handen vol in verdediging, maar waren zelf in aanvallend opzicht ook niet te onderschatten.

Danny, die zich even moest terugtrekken (voet omgeslagen) en daarna terug in het spel opdaagde, liet zich ook als routinier opmerken. Als we zulk woord gebruiken mag je dat als een eer beschouwen, want dat wil zeggen dat ge dan zeker al een ‘echte korfballer’ bent, wat je in de wedstrijd ook laat zien.

Onze dames waren ook deze keer weer heel ondernemend en zelfs krachtig bezig, ja hé Win. Zo ook ons Ellen die de ganse wedstrijd stand hield tegen een dame om ‘U’ tegen te zeggen. Nancy, scoren en kwistig passen uitdelen. Tine, eerst niet zo balvast, daarna zéér knap rebound en/of paalwerk. Veerle die eerst met Tine en daarna met Win een goede tandem vormde.

Dat we van dit Berkenrode verliezen is geen schande hoor. Na de wedstrijd moesten we ons niks verwijten en we droegen ‘volwassen’ de nederlaag. Toch even beklemtonen dat we gedurende de tweede helft eigenlijk beter speelden en dat is natuurlijk meegenomen.

Oh ja, nog eens, misschien ten overvloede maar echt gemeend, spoedig herstel aan onze gekwetsten en op naar de volgende . . .

Roger.