Hove Korfbal

14-12-2008: HOVE 2 - TEMSE 2 = 11 - 16

Aanval: Guido – Jeroen – Sarah – Erna
Verdediging: Kris – Rudy – Tess – Rosita

Reserven: Johan – Carine

Wissels:
2de helft, 37ste minuut bij 9 - 12 stand: Carine ipv Erna

Scheidsrechter: Roger Van Hoegaerden (Hove)

Scoreverloop:

1 - 0: Guido schot, pas Sarah
2 - 1: Rudy schot, pas Tess
3 - 2: Guido strafworp, uitgelokt Erna
4 - 5: Jeroen schot, assist Sarah
5 - 7: Kris doorloper, knappe pas Tess
6 - 7: Sarah doorloper, pas Jeroen
7 - 9: Rudy schot, pas Tess
7 - 9: RUSTSTAND
8-10: Guido doorloper, pas Erna
9-10: Rosita schot, pas Rudy
10-12: Jeroen omdraaier na rebound
11-14: Guido strafworp, uitgelokt Sarah
11-16: EINDSTAND

Tot een tiental minuten vóór het einde van de wedstrijd was alles nog mogelijk. Want niettegenstaande de suprematie van het Temse achttal, bleven we gezwind aanklampen om zo onze kans voor de overwinning te vrijwaren.

Iets meer dan 3 minuten gespeeld. 3 aanvallen langs beide kanten. En het stond al 3 - 3. Wauw is daarvoor de enige woordkeuze.

We speelden goed, een van onze beste wedstrijden, denk ik. Om een kans af te dwingen ging er heel wat loopwerk aan vooraf en dan fris in de mand gooien is niet iedereen gegeven.

Waar niet iedereen in uitblonk was de verdediging. Oké, die mannen van Temse hebben een goed schot en je moet tegelijk ook de doorloopbewegingen counteren. En toch wil dat niet zeggen we mogen afzakken. Integendeel, we moeten plakken en indien onmogelijk toch nog enige druk zetten op hun schoten. We moeten het hen heel wat moeilijker maken dan nu het geval was. Een vak speelt met vier, twee dames en twee heren die elkaar moeten steunen, daar waar nodig.

Ben je in verdediging niet zo zeker, dan is onderling overleg onontbeerlijk. We zoeken de ganse wedstrijd naar oplossingen. Tijdens de wedstrijd luidkeels met mekaar communiceren is bijvoorbeeld een oplossing. Wie schrik heeft krijgt ook slagen, hou daar rekening mee.

Niet van mijn gewoonte, maar toch even een naam noemen: Jeroen. Hij speelt echt waar een knappe match. Maar opgelet voor wat ik hiervoor heb geschreven, dan krijg je geen acht doelpunten binnen. Plezant is anders, nietwaar ?! En die andere heren? Ja hoor, die dienden ook wat doelpunten te incasseren. Kris en Rudy, elk drie, en Guido ééntje.

Helaba, kan je tellen ? Dat wil dus zeggen dat onze dames slechts één enkel doelpuntje moesten toestaan, nietwaar?! Knap hoor, meisjes.

Even uitrusten en volgend jaar terug present. Prettige feestdagen !
Roger

Roger, bedankt voor de prima leiding !
H2 en H3.